Maart voelt altijd een beetje als ademhalen na de winter.
Het zonnetje is al enkele dagen komen piepen.
Met de lente in zicht denken we aan groei: een beetje meer durf,
een beetje meer zelfstandigheid, een beetje zachter zijn voor fouten.
Zelfvertrouwen groeit niet door te horen hoe goed je bent,
maar door te ervaren: ik kan iets dat ik eerst nog niet kon.
Door te proberen, met vallen en weer opstaan.
Door iemand naast je die blijft geloven.
Hoe herken je spanning bij je kind?
- Een kind dat buikpijn heeft op zondagavond.
- Dat plots weer meer hulp vraagt.
- Dat zegt: “Ik kan dat niet."
- Dat ’s nachts roept of onrustig slaapt.
- Dat veel zucht.
- Dat zich terugtrekt. Of net clownesk doet.
- Sommige kinderen ontploffen. Andere klappen dicht.
Kleine dingen die je als ouder kan doen?
- Je hoeft het niet meteen op te lossen.
- Soms helpt samen drie keer diep ademhalen al meer dan een lang gesprek.
- Ga naast je kind zitten in plaats van tegenover.
- Blijf zelf traag praten.
- Benoem wat je ziet.
- Maak van bedtijd een ontlaadmoment
(even praten of iets tekenen). - Laat je kind dagelijks één trotsmoment benoemen.
- Bouw rust in na school (niet meteen huiswerk).
De schildpad-ademhaling 🐢
De schildpad-ademhaling is een eenvoudige manier om samen tot rust te komen.
→ Ouders mogen ook meedoen 😉
Vertel je kind: “Stel je voor dat je een schildpad bent.”
1. Adem rustig in door je neus…
2. Trek je schouders een beetje op, alsof je in je schild kruipt.
3. Houd even vast.
4. Blaas dan langzaam uit door je mond…
5. En laat je schouders weer zakken terwijl je uit je schild komt.
Herhaal dit drie tot vijf keer.
Je kan het speels maken: Wie kan het traagst uitblazen? Wie voelt zijn buik bewegen?
Reactie plaatsen
Reacties