Soms begint groei met een fluisterstem

Gepubliceerd op 13 maart 2026 om 13:49

"Een tijdje geleden kwam Liam* in mijn praktijk. Een lieve, nieuwsgierige en grappige jongen, maar soms worstelde hij met zijn emoties en onzekerheid. Als iets spannend of oneerlijk voelde, trok hij zich terug of begon te huilen. Hij vond het moeilijk om voor zichzelf op te komen en voelde zich klein.

trotsdoosje

Samen hebben we gewerkt aan manieren om Liam zelfverzekerder te maken. We begonnen met kleine stapjes: 'Wat kan ik doen?' Dit zijn momenten waarin hij zelf succes kan ervaren. Liam houdt sinds kort een trotsdoosje bij, waarin hij ’s avonds opschrijft waar hij die dag blij of trots op was. Zo wordt hij zich steeds meer
bewust van zijn positieve ervaringen en succesmomenten.

We bespraken samen wat hij wilde leren. Hij wilde sterker worden. Dan zou hij zich goed en blij zou voelen. Hij zou gewoon kunnen meespelen. Op dat moment zag hij niet alleen wat moeilijk was, maar ook wat mogelijk werd. We stonden ook even stil bij wie hem daarbij kon helpen, zijn supporters die hem steunen.

Liam leerde niet alleen rust te vinden in zijn lichaam, maar ook beter te kijken naar zijn binnenkant. We oefenden in het benoemen van gevoelens en ontdekken waar hij die in zijn lichaam voelde. Door stil te staan bij wat er vanbinnen gebeurde, leerde hij zichzelf steeds beter kennen. Met fysieke ontspanningsoefeningen en korte ademhalingsmomenten merkte hij hoe spanning kon wegvloeien en hoe hij zichzelf weer tot rust kon brengen. Vanuit die
rust werd het ook makkelijker om te oefenen in rollenspellen: eerst met kleine zinnetjes zoals “Stop, ik vind dit niet leuk”, later met speelse manieren om zijn grenzen aan te geven of zelf initiatief te nemen bij vrienden.

gevoelens benoemen

Zijn totemkaartje, een olifant met de woorden “Ga maar, jij kunt dit!”, herinnert hem dagelijks aan zijn kracht. Het staat op zijn kamer, op een plek waar hij het vaak ziet. Voor de spiegel oefent hij complimenten aan te nemen en krachtzinnen uit te spreken. In het begin klinkt het zacht en wat aarzelend. Tot er iets verandert. Hij kijkt zichzelf aan en zegt overtuigend: “Liam, jij kan het.” Geen gefluister, geen lachje erachteraan. Gewoon overtuigd. Dat is een moment om niet te vergeten. Ik heb zijn houding langzaam zien veranderen. Nu straalt Liam meer energie uit, staat rechter, spreekt steviger en beweegt groter. Hij trekt zich minder aan van negatieve reacties en neemt vaker initiatief. Het mooiste is misschien dat hij ook echt voelt dat hij vooruitgaat, dat hij groter is dan hij dacht."


*Omwille van privacy werd een andere naam gebruikt.

 

Misschien herken je iets van Liam in jouw kind.
Weet dan: groei gaat zelden in grote sprongen.
Maar in kleine, moedige momenten.
En die zijn er vaker dan je denkt.


Voelt het alsof jouw kind wat extra steun kan gebruiken
in zelfvertrouwen, weerbaarheid of emotieregulatie?
Neem vrijblijvend contact op.
Samen bekijken we wat jouw kind nodig heeft.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.